Szczerość

Złączymy się w pare jedną,
Będziemy przykładem miłości napewno,
Chcę byś była moją jedyną,
Chcę żyć dla Ciebie i pić z Tobą wino,
Zrobiłaś pierwszy krok zbliżyłaś się i stało się to.. 

Wspomnienia bolą najgorzej ... Zwłaszcza jak te piękne chwile zagnieżdża się w naszej pamięci na dobre. 

2 najwspanialsze dni mojego życia . Tylko dlaczego 2 ? Dlaczego nie mogę korzystać ze wszystkich dni ?

Nie powinnam się pytać- powinnam się cieszyć ze te dni miały w ogóle miejsce. 

Zastanawiam się jak to jest ze szczerością wśród zakochanych ?

Czy inni potrafią szczerze rozmawiać ? Mówić o swoich troskach ? Co ich trapi, meczy i co im nie pasuje ?

Może boja się ? Boja się odrzucenia i usłyszenia bolesnej prawdy ? Chciałabym umieć, potrafić szczerze powiedzieć- bez duszenia w sobie moich trosk i problemów.Ale zawsze mam wrażenie ze nie jestem wysłuchiwana, jestem mu obojętna ? (!)Po prostu- nie umie rozmawiać ? Uważam ze takie rozmowy oczyszczają czasami już brudna atmosferę.

Pewne sprawy zostają wyjaśnione, wiemy jak powinniśmy robić, a jak nie.

Ja potrafię powiedzieć, ale mam wrażenie ze moje słowa idą na próżne ? Nie są dla niego ważne ? 

Próbowałam nie jednokrotnie, rozpocząć taka rozmowę. Ale zawsze kończyło się to na kilku odpowiedziach.

Myślę ze w związku takie rozmowy są podstawa żeby miedzy nami panowała harmonia i równowaga.

Nie powinniśmy dusić w sobie tego- źle wpływa to na nasza psychikę i samopoczucie. Musimy dla naszego dobra wszyscy nauczyć się rozmawiać. Nie każdy człowiek byłby w stanie nauczyć się tej "sztuki". 

Na moim przykładzie możecie wyciągnąć wnioski... Trzymanie w sobie wszystkiego, nie zwierzanie- źle wpływa na nas i także na otoczenie.Dlatego tez powtarzam najważniejsza w związku jest szczera rozmowa.

Ona nas uspokaja, i stawia nas na właściwym torze.

mam nadzieje ze niedługo ja odnajdę swoje tory .